جنون کندن مو (قسمت دوم)

جنون کندن مو (قسمت دوم)

 

درمان
گرچه هنوز درمان مشخصی برای این اختلال وجود ندارد ولی می توان پس از تشخیص  آن به این افراد کمک کرد تا این عادت خود را کنار بگذارند. معمولا تشخیص  آن بر عهده روانپزشک است و با معاینه و صحبت با فرد و مشاهده علائم و  رفتارها تشخیص آن را قطعی می کند. فراموش نکنید شما باید کلیشه های دست و  پاگیر اجتماع را کنار بگذارید. 


اصلا اشکالی ندارد اگر شما چنین علائمی را در خود سراغ دارید برای رهایی از  آنها، از یک متخصص روان، کمک بگیرید. با این کار فشار و استرس را از ذهن و  روحتان برخواهید داشت و زندگی همراه با روان و ذهن سالم را برای خود رقم  خواهید زد. در حال حاضر دو روش درمانی برای «تریکوتیلومانیا» وجود دارد. 

نخست درمان رفتار شناختی

 در این نوع درمان شما به کمک پزشک تان عاملی که  باعث ایجاد رفتار کندن مو می شود و یا تغییر مکانی که باعث ایجاد این رفتار  می شود، بهبود می یابند.

روش درمان دوم استفاده از دارو 

بیشترین داروهایی که در این مورد استفاده می شوند، مهارکننده انتخابی باز  جذب سروتونین هستند. معروف ترین دارو این دسته فلوکستین یا پروزاک است.  برخی بیماران با استفاده از این دارو به کلی کندن مو را کنار گذاشته اند و  برخی به کلی آن را بی اثر دانسته اند. به هر صورت سایر درمان ها مانند ایجاد گروه های پشتیبان، تغییر رژیم غذایی و تغییر امکان نیز موثر بوده  اند.



از آنجایی که اضطراب همواره به عنوان عامل ایجاد و تشدیدکننده بیماری مطرح می‌باشد، ایجاد محیطی آرام و به دور از تنش در تخفیف علائم بیماری بسیار  مۆثر است.

لازم است کسانی که با بیمار در ارتباط هستند، از سرزنش یا توبیخ وی  بپرهیزند و با روش‌های حمایتی که توسط درمانگر به آنها آموزش داده می‌شود،  فرد را در راستای بهبودی یاری نمایند.

درمان‌های دارویی متداول عبارتند:

از داروهای ضد اضطراب، ضد افسردگی‌ و داروهای آنتی‌سایکوتیک و تثبیت کننده خلق.

درمان‌های غیردارویی موفق تریکوتیلومانیا عبارتند از هیپنوتراپی و  درمان‌های رفتاری (مانند بیوفیدبک، پایش و کنترل خود، حساس‌سازی، معکوس سازی رفتار عادتی و درمان‌های بیزارکننده).

چیزی که مهم است این است که این ناراحتی می تواند با دیگر ناراحتی های  اعصاب و روان همراه باشد و یا حتی خود، عارضه ای از سایر ناراحتی های اعصاب  و روان باشد.

لذا تشخیص علت اولیه دقیق این بیماری توسط پزشک، در درمان صحیح آن بسیار موثر است.


درمان رفتاری شناختی
در نوع این درمان عاملی که باعث ایجاد رفتار کندن مو می شود را پیدا کرده و  به فرد آموزش می دهند که رفتاری جایگزین را در هنگام ایجاد آن عامل انجام  دهد. این درمان می بایست توسط فرد متخصص انجام شود تا بهترین بهره را بدهد. بسیاری از افراد با تغییرات ساده مثل بانداژ کردن انگشتان یا یادداشت  موارد کندن مو و یا تغییر مکانی که باعث ایجاد این رفتار می شود، بهبود می یابند.


درمان دارویی
داروهای بسیاری در درمان این اختلال به کار گرفته شده است که بیشترین آنها  متعلق به دسته دارویی مهارکننده های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRI) می باشد. معروفترین دارو در این دسته فلوکستین یا پروزاک (Prozac) است. برخی بیماران با استفاده از این دارو به کلی کندن مو را کنار گذاشته اند و برخی نیز به کلی آن را بی اثر دانسته اند. به هر روی دارو درمانی نیز می بایست تحت نظر مستقیم متخصص انجام گیرد .

بسیاری از بیماران از نظر روانشناسی وضعیت ثابت و پایداری دارند. و تنها  نیازمند این هستند که مشکل آنها توسط یک پزشک فهمیده یا والدین مورد بحث  قرار گیرد. بسیاری از این موارد به طور خود بخود بهبود می یابند. به والدین  معمولا توصیه میشه که توجه کودک را در زمان کشیدن مو منحرف کنند و این  مشکل را قبول کرده و پشتیبان باشند. و نقش قضاوت کننده و تنبیه کننده  نداشته باشند. بیماران با درگیری وسیع یا آنهائی که در این عادت باقی  بمانند باید از نظر روانپزشکی ارزیابی شوند. تاثیر نسبی و فواید طولانی مدت  درمانهای داروئی و رفتاری ثابت نشده است.

به نظر می رسد که کلومیپرامین clomipramine در درمان کوتاه مدت  تریکوتیلومانیا موثر باشد… اما در یک بررسی بعضی بیماران پس از سه ماه پی  گیری در حالی که هنوز دارو را با سطح موثر قبلی در یافت میکرده اند دچار  عود شدند. بیمارانی که بوسیله فلوکسیتین floxitine یا همان prozac در یک  تجربه ۱۶ هفته آزاد درمان شدند بطور چشمگیری بهبودی داشتند.

سایر درمانها نظیر ایجاد گروهای پشتیبان، تغییر رژیم غذایی، هیپنوتیزم و تغییر مکان نیز موثر بوده است .
گرچه برای‌ درمان‌ تریکوتیلومانیا می‌توان‌ از داروهای‌ ضد افسردگی‌ و همچنین‌ رفتار درمانی‌ استفاده‌ کرد. اما ما به‌ شما توصیه‌ می‌کنیم‌ برای‌ درمان‌ حتما به‌ یک‌ روان‌پزشک‌ مراجعه‌ کنید.

 

منبع

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.