سالمندی، برف و سرما

سالمندی، برف و سرما

مصاحبه روزنامه جام جم با دکتر احمد دلبری، دکتری تخصصی طب سالمندان و عضو هیات علمی دانشگاه

در فصول سرد سال، ممکن است برخی سالمندان با مشکلات و بيماری های مختلفی مواجه شوند که برای پيشگيری از بروز اين مشکلات و عوارض جبران ناپذير آن علاوه بر فرد سالمند، خانواده ها و ساير مراقبان بايد نکاتی را رعايت کنند.

دکتر احمد دلبری، متخصص طب سالمندی و رئيس مرکز تحقيقات سالمندی دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی درباره ی مراقبت های ضروری سالمندان در فصل زمستان به جام جم می گويد: افت دما (هيپوترمی)، سرمازدگی، سقوط و زمين خوردگی از شايع ترين مشکلاتی است که امکان مواجهه سالمندان با آنها وجود دارد. کاهش درجه حرارت بدن به سطح خطرناک، زمانی بروز می کند که سالمند مدت زيادی در سرما بوده و بدن حرارت طبيعی خود را از دست داده باشد.

تغييرات طبيعی سيستم بدن در اثر افزايش سن موجب شده تا هيپوترمی در ميان سالمندان شايع تر از ساير سنين باشد. به همين علت افت دما در ميان اين گروه متفاوت از سايرين نيز می تواند باشد. پوست سرد و رنگ پريده، احساس خستگی زياد، خواب آلودگی، گيجی، احساس ضعف، اختلال در راه رفتن، تنفس و کاهش ضربان قلب از ديگر علائم قابل توجه در ارتباط با اين عارضه است.

پيشگيری از هيپوترمی

ماندن در خانه، به حداقل رساندن زمان های حضور در بيرون از منزل، حفظ گرمای محل سکونت در دمای بالای 5/18 درجه سانتی گراد، خشک نگهداشتن بدن و لباس (لباس مرطوب و بدن خيس باعث لرز و افت دمای بدن می شود)، استفاده از لباس های گرم، دستکش، شال وکلاه هنگام خروج از منزل و پوشاندن دهان و بينی در برابر سرما از جمله راه های پيشگيری از بروز هيپوترمی است.
اين عارضه سالمندان مبتلا به آلزايمر، سکته مغزی، پارکينسون، نارسايی کليه، ديابت و تومورهای مغزی را بيش از سايرين تهديد می کند.

سرمازدگی ممنوع

وقتی در دمای زير صفر درجه قرار می گيريد، فرقی نمی کند چه سن و سالی داشته باشيد؛ بايد مراقب باشيد که بافت های پوست در اثر سرما دچار آسيب نشود.
دکتر دلبری احتمال سرمازدگی بخش هايی همچون بينی، گوش ها، چانه، گونه ها و انگشتان را بسيار شايع تر از ساير اندام ها عنوان می کند و می گويد: احساس سرما و سفتی در محل، اولين علامت سرمازدگی است. در صورت تداوم سرما، فرد بتدريج با درد، احساس سوزن سوزن شدن، بی حسی و رنگ پريدگی مواجه می شود.

سرمازدگی دارای درجات متفاوتی است که هر کدام با نشانه های مشخصی همچون بروز لکه های سفيد، زرد، آبی، خاکستری و تاول در سطح پوست خودنمايی می کند و در نهايت باعث سياه شدن مناطق درگير می شود.
به گفته اين متخصص طب سالمندی، ريسک سرمازدگی در ميان مبتلايان به بيماری های قلبی، اختلال گردش خون و ديابت بالاتر است.

مراقبت های قبل از سرمازدگی

در صورتی که سالمندی مجبور به حضور در بيرون ازخانه باشد، حتما بايد تمام قسمت هاي بدن را که در معرض سرما هستند بپوشاند. اما چنانچه فرد با حالاتی همچون سوزش، رنگ پريدگی، قرمزی پوست يا لرز مواجه شد، حتما بايد به خانه برگردد يا از سرپناهی گرم استفاده کند. در مراحل اوليه شک به سرمازدگی، حتما بايد از محل سرد خارج شده، لباس مرطوب تعويض شود، دست ها زير بغل قرار گيرد و بينی، گوش ها و صورت با کلاه يا شال گردن گرم شوند.

رئيس مرکز تحقيقات سالمندی با بيان اين که مناطق سرمازده را نبايد مالش داد و از گرم کردن مستقيم محل بايد خودداری کرد، می گويد: در سرمازدگی بايد مناطق درگير بتدريج به مدت 30 دقيقه در آب گرم 40 درجه قرار بگيرد.

وی در ادامه، زمين خوردن را از ديگر حوادث شايع در فصل زمستان براي سالمندان عنوان می کند و می گويد: استفاده از کف پوش و کفش های غيرلغزنده، اطمينان از تميز بودن سطح معبر و پله ها قبل از حرکت، اطمينان از سلامت و فرسوده نبودن قسمت پلاستيکی نوک عصا و در منزل سطح پله ها و سراميک از جمله اقدامات موثر در اين زمينه است.

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.