تنبيه منفی، تنبيه مثبت مسئله این است؟!!

تنبيه منفی، تنبيه مثبت مسئله این است؟!!

تنبيه منفی يعنی محروم كردن كودك از كاری كه دوست دارد يا تايم اوت كه قابل قبول تربن نوع تنبيه است. يعنی شما صندلي انتخاب مي كنيد و از فرزندتان مي خواهيد چون كار بدي كرده روي آن بنشيند. يا او را از ديدن تلويزيون محروم می كنيد.
تنبيه مثبت (بر خلاف اسم آن) بار بسيار منفی بر روان كودك دارد. اين نوع تنبيه شامل تنبيه فيزيكی، داد زدن ناسزا گفتن، قهر كردن، و محروميت طولاني است.

اگر می خواهيم از تنبيه مورد قبول استفاده كنيم مراقب باشيم:

-تنبيه عادلانه باشد.
-مدت تنبيه مناسب باشد. براي كودك سه ساله ٣ دقيقه، ٦ ساله ٧ دقيقه و هشت ساله نهايتا ده دقيقه مناسب است.
-از تخت يا اتاق كودك برای تايم اوت استفاده نكنيد.
-براي تنبيه كودك وعده غذايی او استفاده نكنيد.
-كودك را در جايي تاريك يا ترسناك (دستشويی، انباری،...) حبس نكنيد.
-به او نگوييد چون بچه بدی بودی تنبيه می شوی، بايد كودك بداند كارش بد بوده نه خودش.
-پدر و مادر زمان تنبيه بايد يكسان و يك دست عمل كنند.
-حرمت و حيثيت فرزندتان را حفظ كنيد، به او دشنام ندهيد و از تحقير و تهديد استفاده نكنيد.
-در حين تنبيه كودك بايد مطمئن باشد شما دوستش داريد و شكی به محبت شما به خودش نداشته باشد.
-بايد مطمئن باشيد كار بد كودك عمدی بوده و خارج از كنترل او نبوده.
-تنبيه بايد همزمان با كار بد باشد. نميتوان فرزندمان را به خاطر كار بد ديروز، امروز تنبيه كنيم.
-اگر كودك دچار بيماری يا ضعف است او را تنبيه نكنيد.
-هرگز فرزندتان را جلوی كسی حتی خواهر يا برادرش تنبيه نكنيد.
-در تنبيه تنها يك والد اقدام می كند و در تشويق هر دو والد.
-اگر با تنبيه همسرتان موافق نيستيد تنها در خفا با او صحبت كنيد.
-شاهدان تنبيه خود نيز دچار تنبيه ميشوند مطمئن باشيد فرزندان ديگران نظاره گر نيستند.
-بعد از تنبيه كودك پرونده كاملا بسته می شود پس سركوفت و تكرار و تنبيهی  ديگر منتفی است.
-انسان حتمی الخطاست يعنی گاهی با خطا مي آموزد. كودك در مسير رشد اشتباهات زيادی می كند. انعطاف پذير باشيد.

 

تنها زمانی از تنبيه استفاده كنيد:

١) آن كار واقعا اشتباه بوده و نه صرفا به خاطر آنكه مطابق ميل شما رفتار نكرده تنبيه شود.
٢) شما زمان صرف كرديد با صبوری و دانايی و مهرباني كار درست را به او آموختيد.
٣) مطمئن هستيد انجام كار درست در توان فرزندتان است.
٤) به او اجازه اشتباه داده اید و كمك كرده ايد بدون منت و تنبيه تا جبران كار اشتباه را بياموزد.
٥) تصميم به تنبيه را با عصبانيت نگرفته ايد.
٦) آخرين بار به او اخطار داده بوديد در صورت تكرار اشتباه مسئوليت رفتارش به عهده او خواهد بود.
٧) به فرزندتان اجازه داده اید تا ازخود دفاع كرده دلايل خود را توضيح دهد.
٨) كار اشتباه فرزندتان بايد بر پای علم و عقل معنای اشتباه، آسيب زننده و خطرناك را داشته باشد.
هر بار فرزندتان را تنبيه می كنيد به او خشم، نفرت از ضعف خود، كينه از قدرت شما و اضطراب می دهيد. مراقب باشيد كار اشتباهی كه كرده ارزش اين اسيب ها را داشته باشد.

والديني موفقترند كه به جای تنبيه، تشويق و آموزش كار خوب را جايگزين كنند.

دكتر هلاكويي

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.