امیدی برای فردا

امیدی برای فردا

حوالی میدان محسنی، در یکی از کوچه های سرسبز و خوش آب و هوا ساختمان سه طبقه ای است که ساکنینش آن را امیدفردا نام نهادند.

امیدی برای زندگی بهتر، امیدی برای فردایی روشن، فردایی که اگرچه حال امروزش کمی رنجور و نامساعد است، اما پنجره اش باز است و به آن نور می بارد.

درب ورودی ساختمان در حیاطی کوچک باز می شود. وارد ساختمان که می شوی بیماران تک و توک بر روی مبل هایی که در سالن برای گذراندن اوقات فراغت از فعالیت های گروه درمانی، و یا انتظار برای ویزیت روانپزشک در نظر گرفته شده است، نشته اند و هر کسی که وارد ساختمان می شود، با شور و شوق به استقبالش می روند.

بخش اداری و کلاس های گروه درمانی در طبقه اول قرار دارند. مدیریت این مجموعه را خانم دکتر مهرنوش کاوه و همسرشان آقای اسماعیل محبوبی به عهده دارند. دکتر محبوبی روانپزشک موسسه نیز هستند که هفته ای یکبار بیماران را ویزیت می کنند. علاوه برروانپزشک، روانشناس و مددکار نیز در موسسه به صورت تمام وقت حضور دارند که به دغدغه ها و مسائل و مشکلات مطرح شده از طرف بیماران رسیدگی می کنند و با حوصله و آرامش با آنها صحبت می کنند و مشاوره می دهند و آنها را در انجام کارهای روزانه یاری می رسانند. این آموزش ها در غالب کلاس های گروه درمانی انجام می شود.

کلاس های کاردرمانی نیز در همین طبقه تشکیل می شود. این کلاس ها شامل: کلاس های موسیقی، سفالگری، گلیم بافی، نقاشی، کامپیوتر، نمد و کلاس های ورزشی می باشد که در این کلاس ها بیماران علاوه بر یادگیری مهارت های فردی و اجتماعی به همکاری و مشارکت و تعامل با یکدیگر ترغیب می شوند. این کلاس ها فرصت مناسبی است برای بازیابی توانایی های از دست رفته و آماده شدن بیماران برای پذیرش مسئولیت های مهم زندگی بعد از طی شدن دوره بیماری.

طبقه دوم و سوم به ترتیب بخش مردان و زنان است. هر کدام از بخش ها به صورت جداگانه دارای بهیار و پرستار می باشند و در طول شبانه روز از بیماران مراقبت می کنند.

پشت ساختمان حیاط بزرگی است که در وسط آن حوض فیروزه ای رنگی قرار دارد. حیاط پر است از درخت های توت و خرمالو، سیب و نارنج که هر کدام به فصل خود حیاط را رنگارنگ و خوش بو می کند. در کنار دیوار تخت های چوبی قرار داده اند که بیماران در عصرهای خنک بهار بر روی آنها می نشینند و هندوانه می خورند و برای فرداها دانه دانه آرزو می بافند تا غروب های دلگیر پاییز و سرمای سرد زمستان را با آن سر کنند.

خانه اگر چه تنش رنجور است و شکسته اما مهر دارد، دورهمی دارد. دلگرمی چهارشنبه سوری دارد. حول حالنای سفره هفت سین دارد. یلدا دارد.خانه اگرچه تنش رنجور است و شکسته اما امید به فردا دارد.

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.