اختلالات خواب (قسمت اول)

اختلالات خواب (قسمت اول)

 

آگاهی از شیوع یک بیماری یا اختلال برای برنامه‌ریزی و تخمین نیازهای مراقبت بهداشتی و تخصیص اعتبارات مناسب برای آن ضروری است. افزون بر آن تحلیل شیوع با توجه به یافته‌های جمعیت‌شناختی-اجتماعی می‌تواند ما را در رهیافت سبب‌شناسی این اختلال و گروه های پرخطر و به دنبال آن یافتن روش‌های تشخیصی و درمانی مناسب یاری کند. طبقه‌بندی بین‌المللی اختلالات خواب، بیش از ۸۰ اختلال متفاوت خواب را مشخص کرده است. اختلالات خواب شایع هستند، اما با وجود شیوع فراوان، اهمیت آن توسط جامعه نادیده گرفته شده است. این امر سبب می‌شود که در بسیاری از موارد تشخیص داده نشده و در نتیجه درمان نشوند. مانند بسیاری دیگر از مشکلات پزشکی، درمان نشدن این اختلالات همراه خواهد بود با افزایش خطر بیماری و رنج بیمار در سطح فردی و افزایش هزینه‌های مالی و تبعات اقتصادی-اجتماعی آن. حداقل ۱۰ درصد افراد جامعه از یک اختلال خواب بارز بالینی رنج می‌برند. بی‌خوابی شایع‌ترین اختلال خواب است و به دنبال آن اختلالات تنفسی حین خواب و سندرم پاهای بی قرار جای می‌گیرند.

 

بی‌خوابی

 بی‌خوابی شایع‌ترین اختلال خواب در جهان است. داروهای خواب‌آور نیز جزء شایع‌ترین داروهایی هستند که در سطح مراقبت اولیه تجویز می‌شوند. پژوهش‌های انجام شده نشان می‌دهد که حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد جمعیت بزرگسال در کشورهای غربی از این بی‌خوابی رنج می‌برند. کمتر از ۱۰ درصد موارد بی‌خوابی توسط پزشکان مراقبت اولیه تشخیص داده می‌شود. موارد زیر از عوامل خطر بی‌خوابی محسوب می‌شوند: استرس‌های هیجانی، مهارت‌های سازگاری غیرانطباقی، اختلالات روان‌شناختی و نیز تکوین مشکلات جدی روان‌پزشکی، طلاق، بیوگی، جدایی، افزایش سن، طبقه اقتصادی-اجتماعی پایین، بی‌کاری، سیکل خواب نامنظم، سیگارکشیدن، نوشیدن قهوه و سوءمصرف الکل و موارد دیگر. در اکثر پژوهش‌ها شیوع بی‌خوابی در زن‌ها بیشتر از مردها گزارش شده است. در جوامع در حال توسعه عواملی مانند فقر، تأثیر عمیقی روی عوامل محیطی مؤثر بر خواب در همه گروه‌های سنی دارد. گرچه یافته‌های همه‌گیرشناسی در پژوهش‌های مختلف احتمالاً به علت استفاده از تعاریف و روش‌های متفاوت پژوهشی نتایج متفاوتی را نشان داده‌اند، می‌توان گفت:

– بی‌خوابی اختلال شایعی است.

–بی‌خوابی با افزایش سن افزایش می‌یابد. تقریباً یک سوم افراد بزرگ‌تر از ۶۵ سال، کم و بیش بی‌خوابی دارند.

– بی‌خوابی در زن‌ها حداقل یک و نیم برابر مردهاست.

– فصل سال در شیوع بی‌خوابی مهم است. این امر می‌تواند ناشی از تأثیر نور باشد. در پژوهش‌های کشورهای شمال اروپا مانند نروژ، بی‌خوابی در ایام تاریک سال در قیاس با ایام روشن سال بیشتر گزارش شده است.

– عوامل اجتماعی و شغلی و نیز بیماری‌های جسمانی نیز با بی‌خوابی ارتباط دارند. بی‌کاری و تجرد با شیوع بیشتر بی‌خوابی در ژاپن و دیگر کشورها گزارش شده است.

– اختلالات روان‌پزشکی با بی‌خوابی ارتباط ویژه‌ای دارند. این امر به‌خصوص در افسردگی و اضطراب بارزتر است. علایم اختلالات روان‌پزشکی تا ۶۰ درصد در افراد دچار بی‌خوابی گزارش شده است. در افرادی که درحال حاضر اختلال افسردگی اساسی دارند، علایم بی‌خوابی تا ۸۰ درصد موارد گزارش می‌شود.

– بی‌خوابی در کسانی که از بیماری‌های جسمانی رنج می برند، به‌خصوص در اختلالات تنفسی، قلبی، بیماری‌های روماتیسمی و نیز اختلال درد مزمن بیشتر است.

– بی‌خوابی در شیفت کاری بیشتر است. 

 

        

 

علائم اختلال در خواب

همه ما ممکن است گاهی برای خواب با مشکلاتی مواجه شویم. اما از کجا باید بفهمیم که این مشکل ما موقتی و گذراست یا دائم و جدی است؟ پیش از هر اقدامی باید ابتدا به علائم مشکل خود، خصوصاً در طول روز، ‌ توجه کنید. بهتر است پیش از هر اقدامی به سوالات زیر پاسخ دهید:

آیا در طول روز احساس خستگی و خواب آلودگی می کنید؟

آیا هنگام نشستن در جایی یا تماشای تلویزیون و خواندن کتاب خواب تان می برد؟

آیا هنگام رانندگی احساس خواب آلودگی و گیجی می کنید؟

آیا نمی توانید به راحتی تمرکز کنید؟

آیا معمولاً اطرافیان به شما می گویند خسته به نظر می آیید؟

آیا عکس العمل های شما کند است؟

آیا نمی توانید احساسات خود را کنترل کنید؟

آیا به خواب روز احساس نیاز می کنید؟

آیا برای بیدار ماندن و تمرکز کردن نیاز به مصرف کافئین دارید؟

اگر پاسخ شما به هر یک از این سوالات مثبت است، به احتمال زیاد دچار اختلال در خواب هستید.

 

ادامه مطلب... 

منبع

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.