اختلالات خواب (قسمت دوم)

اختلالات خواب (قسمت دوم)

 

آشنایی با بعضی از اختلالات شایع خواب

 اختلال پای بی قرار

سندرم پای بی قرار نوعی اختلال در فرآیند خواب محسوب می شود که باعث می شود فرد در طول شب میل شدیدی به تکان دادن پاها، یا حتی دست های خود داشته باشد. این میل زمانی به وجود می آید که فرد دراز کشیده و بدنش در حالت آرامی قرار دارد. علت آن نیز معمولاً به دلیل احساسات ناراحتی، درد یا اضطرابی است که در فرد وجود دارد.


برخی علائم این اختلال عبارتند از: احساس ناراحتی در ناحیه پاها و میل شدید به تکان دادن آنها، کاهش احساس ناراحتی با تکان دادن پاها، درد یا تکان های ناخودآگاهی هنگام خواب.

اختلال حمله خواب

اختلال حمله خواب به این معناست که فرد در طول روز ناگهان دچار احساس خواب آلودگی شدید و غیر قابل کنترل می شود. چنین مشکلی به دلیل وجود اختلال در ناحیه ای از مغز که خواب را کنترل می کند ایجاد می شود. فردی که دچار این اختلال است ممکن است در طول روز و حین انجام فعالیت های عادی مانند صحبت کردن و رانندگی کردن دچار این حمله ناگهانی شود.

علائم شایع این اختلال عبارتند از: احساس گیجی و خواب آلودگی شدید پیش از خواب، دیدن یا شنیدن اجسام موهوم، احساس ضعف شدید و ناگهانی، از دست دادن کنترل عضلات و ماهیچه ها هنگام خنده یا عصبانیت یا سایر احساسات شدید، خواب دیدن بلافاصله پس از خوابیدن، احساس فلجی پس از بیدار شدن از خواب.

اختلال در ریتم شبانه روزی خواب

همه ما در بدن خود یک ساعت طبیعی داریم که براساس یک چرخه ۲۴ ساعتی عمل می کند. به این ساعت ریتم شبانه روزی خواب گفته می شود. نور خورشید مهمترین عنصر تنظیم کننده ریتم است. هنگام طلوع خورشید، مغز به بدن دستور بیدار شدن از خواب را می دهد و با غروب آفتاب نیز بدن شروع به ترشح هورمون ملاتونین، هورمون مخصوص خواب، می کند. اگر ریتم شبانه روزی خواب شما نامنظم شود، شما احساس گیجی، بی حالی و خواب آلودگی در طول روز خواهید کرد. اختلال در ریتم خواب ممکن است به علل گوناگون از جمله اختلال بی خوابی یا شیفت نامنظم کاری ایجاد شود. همچنین افسردگی، بیماری های تنفسی و عوامل فصلی نیز از دیگر علل این اختلال محسوب می شود.

 


خـُرخـُر کردن در خواب
خرخر معمولاً هنگامی شنیده می شود که بافت نرم حلق به هنگام تنفس حین خواب، دچار ارتعاش گردد. معمولاً در چنین افرادی، انسداد نسبی راه هوایی ثانویه، چاقی، آسیب یا ساختار نامناسب حلق وجود دارد. هنگامی که انسان می خوابد عضلات حلق شل می شود و انسداد راه هوا، بیشتر می گردد.
خرخر نه تنها باعث مزاحمت برای فرد دیگری که در همان اتاق خوابیده، می شود بلکه ناآگاهانه سبب بیدار شدن مکرر خود فرد می گردد که ممکن است به صدها بار در طول یک شب برسد. نتیجه ی آن، خواب آلودگی روزانه و اشکال در تمرکز فکر است. زمانی که خرخر با "آپنه خواب" (توقف تنفس حین خواب) توأم باشد، خطر آن جدی تر از زمانی است که به تنهایی وجود داشته باشد. اگر شما علاوه بر خرخر از خستگی روزانه، خواب آلودگی روزانه، فشار خون بالا و بیماری قلبی-عروقی رنج می برید، حتماً باید به پزشک مراجعه کنید و در صورت وجود آپنه خواب تحت درمان مناسب قرار گیرید، زیرا عدم تشخیص و درمان به موقع و مناسب، این بیماری می تواند سلامت و حتی زندگی شما را به مخاطره اندازد.
خوشبختانه امروزه برای درمان خرخر، روش های جراحی و غیر جراحی متعددی وجود دارد که با توجه به صلاح دید پزشک تان می توانید از این روش های درمانی بهره ببرید.


آپنه خواب  ( توقف تنفس حین خواب )

آپنه خواب حالت خطرناکی است که به صورت توقف تنفس حین خواب روی می دهد.

دو نوع آپنه خواب وجود دارد: آپنه انسدادی و آپنه مرکزی. آپنه مرکزی که شیوع کمتری دارد هنگامی رخ می دهد که مغز نمی تواند فرمان لازم برای حرکت عضلات تنفسی و شروع دم را بدهد. آپنه انسدادی که بسیار شایع تر است هنگامی رخ می دهد که به رغم تلاش فرد و عضلات تنفسی اش برای تنفس، هوا به داخل یا خارج از بینی و دهان وی جریان پیدا نکند. هر چند خرخر همیشه با آپنه خواب همراه نیست ولی تقریباً همیشه آپنه خواب با خرخر در فواصل بین دو حمله آپنه همراه است.

ممکن است در هر ساعت ۲۰ تا ۳۰ حمله آپنه اتفاق بیفتد. بیمار ممکن است از احساس خفگی حین خواب، سردرد صبحگاهی و خواب آلودگی و گیجی روزانه شکایت داشته باشد. تشخیص و درمان آپنه خواب بسیار مهم است، زیرا این مشکل می تواند منجر به افزایش فشار خون، سکته قلبی و مغزی و نارسایی قلب و ریه گردد. آپنه معمولاً هنگامی رخ می دهد که راه هوای نسبتاً بسته حلق، با شل شدن عضلات در حین خواب کاملاً مسدود گردد و به رغم وجود تلاش برای تنفس، تبادل هوا از ریه به بیرون صورت نگیرد.

عدم ورود و خروج هوا از ریه سبب بالا رفتن سطح دی اکسید کربن خون و پایین آمدن سطح اکسیژن خون می گردد. این تغییرات باعث بیدار شدن فرد می گردد. با بیداری بیمار، شلی عضلات حلق وی کم شده و راه هوایی مجدداً باز می شود و هوا جریان می یابد. این بیدار شدن های مکرر هر چند باعث تداوم تنفس می شود ولی سبب می گردد که بیمار خواب عمیق نداشته باشد.

به عبارتی به محض این که خواب بیمار به سمت عمیق شدن پیش می رود با یک حمله آپنه ، بیمار بیدار می شود. ممکن است فرد مبتلا به "آپنه خواب" متوجه هیچ یک از وقایع حین خواب خود نگردد. معمولاً بیمار از حملات توقف تنفس خود و بیدار شدن های مکرر بی اطلاع است اما از سردرد صبحگاهی، احساس عدم رضایت از خواب و خواب آلودگی روزانه شکایت دارد. ممکن است بیمار قادر نباشد روی موضوعات خاص فکر خود را متمرکز کند و همچنین در طول روز و حتی حین کا ر مکرراً چرت بزند. آپنه خواب در آزمایشگاه خواب یا دستگاه پلی سومنوگرام تشخیص داده می شود و برحسب شدت و علت آن تحت درمان های مختلف جراحی و غیر جراحی قرار می گیرد.

 

ادامه مطلب... 

منبع

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.