منشور اخلاق حرفه‌ای روان‌پزشکی در ایران (ویراست اول‌، ۱۳۹۴) قسمت دوم

منشور اخلاق حرفه‌ای روان‌پزشکی در ایران (ویراست اول‌، ۱۳۹۴) قسمت دوم

اصول اخلاقی در سلامت روان جامعه

روان‌پزشکان در جهت ارتقای سلامت روان عموم مردم کوشا بوده و برای این منظور، با بهره‌گیری از اصول و قواعد خیررسانی، برابری، و به‌کارگیری تخصص روان‌پزشکی در خدمت به جامعه، خدمات خود را ارایه می‌کنند.

۱ـ روان‌پزشکان از آموزش‌های عمومی که با هدف ارتقای سلامت روان و پیش‌گیری از اختلالات روان‌پزشکی انجام می‌شود، حمایت کرده و در آن‌ها مشارکت می‌کنند.

۲ـ از آن‌جا که علایم و نشانه‌های اختلالات روان‌پزشکی غالباً در سنین اولیه‌ی زندگی ظاهر شده، و نیازمند شناسایی و مداخله‌ی زودهنگام هستند، روان‌پزشکان آگاه‌سازی عموم مردم درباره‌ی تظاهرات اختلالات روانی را ترغیب می‌کنند.

۳ـ روان‌پزشکان توجه ویژه‌ای به اهمیت پیش‌گیری از پیدایش اختلالات روان‌پزشکی در کودکان معطوف داشته و از خطر جدیِ رابطه‌ی اختلالات کودکان با تنش‌های خانگی، و عوامل اجتماعی، مانند بی‌عدالتی‌ها و تبعیض‌های اجتماعی، تعارض‌های زندگی شهری و شرایط جنگی، آگاه هستند.

۴ـ با علم به اینکه تعداد زیادی از مبتلایان به اختلالات روان‌پزشکی نیاز جدی به خدمات بازتوانی دارند و از آن بهره‌مند می‌شوند، روان‌پزشکان ارایه‌‌ی این نوع خدمات و سهولت دست‌رسی به آن‌ها را ترویج می‌کنند.

۵ـ روان‌پزشکان با انگِ اختلالات روان‌پزشکی مبارزه کرده و با استفاده از فرصت‌های به‌دست‌ آمده در گردهم‌آیی‌های سلامت عمومی، برای اصلاح باورهای نادرست شایع درباره‌ی اختلالات روان‌پزشکی ـ مانند این که تمام این بیماران انسان‌هایی خشن هستند یا آن که این بیماران قدرت اراده ندارند ـ و نیز درباره‌ی رشته و درمان‌های روان‌پزشکی ـ مانند این که درمان‌های روان‌پزشکی بی‌تأثیرند یا مصرف داروهای روان‌پزشکی باعث اعتیاد بیماران به آن‌ها می‌شود ـ تلاش می‌کنند.

۶ـ روان‌پزشکان از مشارکت در فعالیت‌های دولتی، اجتماعی یا شخصی که با هدف اِعمال تبعیض علیه گروه‌های قومی، نژادی، دینی، جنسیتی، یا سایر گروه‌ها برپا می‌شوند، پرهیز می‌کنند.

۷ـ روان‌پزشکان، در صورت مداخله‌ی افراد فاقد صلاحیت در امور روان‌پزشکی، احساس مسؤولیت کرده، و با هدف روشنگری از راه‌های مناسب جامعه و مسؤولان را آگاه می‌کنند.

اصول اخلاقی برای انجمن علمی روان‌پزشکان ایران

انجمن علمی روان‌پزشکان ایران به اصول خیررسانی، احترام به بیماران، برابری، پرهیز از زیان‌بخشی، تلاش برای به‌بودسازی حرفه‌ی روان‌پزشکی، و به‌کارگیری تخصص روان‌پزشکی در خدمت به جامعه متعهد است. انجمن، عمل به این اصول را برای اعضای خود تسهیل، و این اصول را به عنوان اساس راه‌بُرد ملی و بین‌المللی خود ترویج می‌کند.

۱ـ خیررسانی: انجمن به منظور ارتقای توانایی‌های روان‌پزشکان در ارایه‌ی مراقبت شایسته و دل‌سوزانه به بیماران‌شان، به فعالیت‌های آموزشی گوناگون اقدام می‌کند.

۱ـ۱ـ انجمن، برای ایفای این نقش، در تهیه‌ی کوریکولوم و سرفصل دروس روان‌پزشکی مشارکت می‌کند و ارتباط خود را با مراکز آموزشی، هیأت‌های ممتحنه‌ی گواهی‌نامه و دانش‌نامه‌ی تخصصی حفظ می‌کند.

۲ـ۱ـانجمن، برای اطمینان از کیفیت خدمات روان‌پزشکی ارایه‌شده توسط اعضای خود، اطلاعات روزآمد در مورد پیش‌رفت‌های علمی و نوآوری در زمینه‌ی ارزش‌یابی را به اعضا منتقل می‌کند و به راه‌اندازی تشکیلات بازآموزی، انتشار مجله‌ها و خبرنامه‌هایی که منعکس‌کننده‌ی اطلاعات بالینی و علمیِ موجود است می‌پردازد، و اعضا را به شرکت در پژوهش و تولید دانش نوین ترغیب می‌کند.

۳ـ۱ـ انجمن به نقش مهم اعضای خود در آموزش در زمینه‌ی اختلالات روان‌پزشکی و مداخلات درمانی آگاه است؛ و به این منظور تهیه‌ی موادآموزشی لازم راتدارک می‌بیند؛ و ارزش‌یابی برنامه‌های آموزشی را ترغیب می‌کند.

۲ـ احترام به استقلال، شأن و برابری بیماران. انجمن اعضای خود را تشویق می‌کند تا در نگرش و در عمل به استقلال بیماران احترام بگذارند و شأن آنان را حفظ کنند و در پیش‌برد فعالیت‌های دیگری که این هدف را تسهیل می‌کنند، بکوشند.

۱ـ۲ـ انجمن از ابتکارات ملی و بین‌المللی در حفظ حقوق مبتلایان به اختلالات روانی حمایت می‌کند؛ و دیدگاه تخصصی به بیمار و نه مبنی بر بیماری را در روان‌پزشکی و کل پزشکی ترغیب می‌کند؛ و برابری در دست‌رسی به خدمات سلامت روان را برای افراد گوناگون، در گروه‌های مختلف سنی، جنسیتی، نژادی، قومی، دینی و اجتماعی ‌ـ اقتصادی، تشویق می‌کند.

۲ـ۲ـ انجمن علمی روان‌پزشکان ایران با انجمن‌های متشکل از بیماران و مراقبان و دیگر گروه‌های اجتماعی حمایتگر همکاری می‌کند و به جلب حمایت دولت و سازمان‌های حمایت‌کننده‌ی مالی برای افزایش بودجه‌ی خدمات، آموزش در سطح جامعه، و فعالیت‌های انگ‌زدایی می‌پردازد.

۳ـ۲ـ انجمن، با حمایت از ایجاد گروه‌های خودـیاری و شرکت دادن بیماران و مراقبان در برنامه‌ریزی خدمات، توانمندسازی بیماران و مراقبان را ارتقا می‌دهد، و در صورت وجود شرایط مناسب، استخدام بیماران در مراکز ارایه‌ی خدمات سلامت روان در باشگاه‌های روانی‌ـاجتماعی و حضور بیماران در هیأت‌های مدیره آن‌ها را تشویق می‌کند. انجمن از نهادها و سازمان‌های حمایت از بیماران و مراقبان، و برنامه‌های انگ‌زدایی حمایت می‌کند.

۳ـ پرهیز از زیان‌بخشی. انجمن، برای افزایش آگاهی اعضای خود درباره‌ی شرایطی که می‌تواند موجب تحمیل آسیب و زیان به بیمار شود، خط‌مشی‌هایی را برای یاری به روان‌پزشکان تهیه و ترویج می‌کند و به اجرا می‌گذارد.

۱ـ۳ـ انجمن، برای ابراز وفاداری خود و روان‌پزشکان نسبت به بیماران، آزمودنی‌های پژوهش و فراگیران آموزشی، و نیز برای پرهیز از احتمال تأثیر امتیازهای مالی و دیگر امتیازها بر انجام این وظایف، راه‌بُردها و شیوه‌نامه‌هایی در مورد چگونگی ارتباط با منابع تأمین بودجه، از قبیل صنایع دارویی و دیگر صنایع، تهیه می‌کند.

۲ـ۳ـ انجمن وظیفه‌ی خود می‌داند که سیاست‌ها و قوانین عمومی را، از نظر اثرات زیان‌بار احتمالی بر سلامت روان، مراقبت روان‌پزشکی، خدمات اجتماعی یا حمایت جامعه، پایش کند. انجمن، برای تضمین آن که این خدمات از استانداردهای قابل قبول پایین‌تر نرود، حمایت‌یابی و سایر اقدام‌های مناسب را انجام می‌دهد.

 

منبع

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.