ترغیب کودکان به همکاری

ترغیب کودکان به همکاری

غرولند کردن و فریاد زدن را کنار بگذارید و روی روش تربیتی مثبت تمرکز کنید.

می‌توانید خاطر جمع باشید که با استفاده از استراتژای بنام تربیت مثبت، کمتر کنترل خود را از دست داده و با اعتدال رفتار کنید.

پذیرفتن و تایید احساسات
پذیرفتن و تایید احساسات کودک یا نوجوانی که احساس کند والدینش او را درک می‌کنند بیشتر تمایل دارد با آنها همکاری کند. به طور مثال بگوییم می‌دانم چقدر ناراحتی از اینکه باید با دوستانت خداحافظی کنی اما خوشحال باش چون فردا هم می‌توانی با آنها باشی. کمتر حرف بزنید، لازم نیست زیاد در مورد چیزی صحبت کنید چرا که یک جمله شما برای او چیزی جز یک سخنرانی انتقادآمیز و طولانی نیست. بجای اینکه او را از کاری نهی کنید بگویید چه کاری درست است که می‌تواند انجام دهد.

دادن حق انتخاب محدود
باید به کودک یا نوجوان‌مان حق انتخاب محدود دهیم به طور مثال به او بگوییم می‌توانی کفش‌هایت را بپوشی یا می‌خواهی من کمکت کنم؟ یعنی باید این شانس انتخاب را به او بدهیم.

جان بخشیدن به اشیا و وسایل
گاهی می‌توانید برای یکنواخت نبودن رفتار، به جای وسایل کودک با او صحبت کنید. بخصوص این روش، مورد علاقه بچه‌های زیر هفت سال است. به طور مثال وقتی آماده رفتن به مهد کودک می‌شوند می‌تواند در زبان کفش‌ها، لباس یا کیفش با او صحبت کنید و نکات لازم را به او یاد آوری کنید.

به عقب برگشتن
به عقب برگشتن مثل به عقب بردن یک فیلم، وقتی بچه کلمه نامناسبی به کار می‌برد از او بخواهید کلمه مناسب‌تری بگویید یا اگر رفتارش مطلوب و خوشایند نبود از او بخواهد رفتار را اصلاح کند.

آرام کردن
وقتی بچه شما عصبانی است سعی کنید او را روبروی خود بنشانید و  دستانش را بگیرید و بعد از اینکه احساساتش را بیان کرد او را آرام کنید و با هم چند نفس عمیق بکشید.

شوخ طبعی و تفریح
بچه‌ها همیشه از شوخی و تفریح استقبال می‌کنند. سعی کنید گاهی با آنها شوخی کنید و نکاتی را در حین شوخی و بازی متذکر شوید.

دکتر ابوالفضل امیری_متخصص روانشناسی بالینی

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.