بیماری من را بهتر بشناسید (اوتیسم قسمت دوم)

بیماری من را بهتر بشناسید (اوتیسم قسمت دوم)


 مشکلات روزمره ی زندگی
 
💠تغذیه
تحمل نشستن، تدافع حسی داخل دهان، فعال بودن زیاده از حد رفلکس عق زدن، وابستگی شدید به والد برای غذا خوردن، مشکل در طرحواره ی بدنی و ضعیف بودن طرحواره ی حسی – حرکتی (دست و آرنج) که منجر به عدم استفاده از دست در فعالیت های روزمره می شود، آلرژی به برخی مواد غذایی (مثلا مواد غذایی حاوی گلوتن و کازئین و ...)، مشکلات خودتنظیمی که منجر به نامنظم بودن ریتم غذا خوردن و حتی حجم غذای مصرفی می شود، اضطراب و وسواس و افسردگی که عمدتا موجب کم غذا شدن و بعضی مواقع موجب سیری ناپذیر شدن می شود و ... همه ی این موارد می توانند زمینه ساز مشکلات تغذیه ای در یک کودک مبتلا به اوتیسم شوند که برای هر کدام پلن درمانی مخصوص به خود توصیه می شود.


و اما توصیه ها و کارهایی که کاردرمانگر می تواند انجام دهد عبارتند از :
تاکید به نظم عادات روزمره ی زندگی، آموزش زنجیره سازی معکوس به والدین، کاهش حساسیت لمسی داخل دهان از طریق ارائه تحریکات حسی و لمسی و دمایی داخل دهانی، تقویت مهارت های حرکتی داخل دهانی نظیر تمرینات دمیدن و مکیدن و لیس زدن و گاز گرفتن، تمرینات کشیدن و هل دادن متناوب دست از مفصل مچ و آرنج و بلافاصله انجام فعالیت هایی که طی آن کودک از دستانش برای برداشتن یک قطعه خوراکی مورد علاقه و نزدیک بردن به سمت دهان (ترجیحا در مقابل آینه) استفاده کند، ارجاع به مشاور تغذیه که در زمینه تغذیه ی کودکان مبتلا به اوتیسم صاحب نظرباشد، ارجاع به همکاران آسیب شناس گفتار و زبان در خصوص مشکلات حاد حسی حرکتی داخل دهان و همچنین مشکلات بلع، کوچک کردن وعده های غذایی و افزودن به تعداد وعده ها، جلوگیری از هله هوله خوری کودک در طی روز، ارائه ی مشاوره به مادر با هدف کاهش رفتارهای توجه طلبانه و وابستگی های کودک و...

 


 
💠لباس پوشیدن و در آوردن
عمده مشکل کودکان مبتلا به اوتیسم در پوشیدن لباس، شامل این موارد است :
1. مشکلات حسی لمسی نظیر تدافع لمسی: کودک از پوشیدن لباس هایی با جنس و بافت خاص اجتناب می کند، از تماس مارک لباس با تنش اذیت می شود، از پوشیدن بلوز های یقه اسکی اجتناب می کند و ...
2. مشکلات حس عمقی و طرحواره ی بدنی: کودک نمی تواند سر و دست و پای خود را به درستی در لباس جا دهد، از آنجا که نقشه ی ناخودآگاهی از اندامش ندارد، بلافاصله پس از این که دست و پایش داخل بلوز و شلوار از دیده هایش پنهان می شود، احساس ناخوشایند و گیجی می کند و چون نمی داند دقیقا دست و پایش کجا است، نمی تواند پروسه ی پوشیدن لباس را به طور کامل به سرانجام برساند.
3. ادراک دیداری فضایی: کودک از درک این که سر و ته لباس، عقب و جلوی لباس، حفره ی آستین و پاچه ی شلوار کجاست، نسبتا عاجز است و همین مساله باعث می شود که در لباس پوشیدن استقلال کافی و متناسب با سن خودش را نداشته باشد.
4. ضعف مهارت های دستی: کودک در کنترل اشیا با دستانش، ور رفتن و حرکات ظریف انگشت و .. ضعف مفرطی دارد که او را در لباس پوشیدن وابسته می کند.


و اما در خصوص توصیه های راهبردی برای حل مشکلات اشاره شده:                                                  طبیعتا کار بر روی مهارت های ادراک بینایی، تمرینات سودمند برای بهبود طرحواره ی بدنی، تعدیل آستانه ی سیستم لمسی، افزایش مهارت های دست سودمند است.

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.