پرخوری ناشی از خشم و عصبانیت

پرخوری ناشی از خشم و عصبانیت

در کنار اینکه بی‌اشتهایی عصبی نوعی اختلال محسوب می‌شود، اختلال پرخوری عصبی هم از اختلالات مهم خورد و خوراک به حساب می‌آید. در پرخوری عصبی برای توقف افزایش وزن از شیوه‌های نامناسبی استفاده می‌شود. در این نوع اختلال فرد مبتلا اغلب خوردن را تا زمانی که دچار تهوع و شکم درد نشود، ادامه می‌دهد و دست از خوردن بر نمی‌دارد. و پس از اتمام دچار افسردگی، نفرت و احساس گناه می‌شوند. این بیماران برعکس بی‌اشتهایی عصبی معمولا وزن طبیعی دارند.

پراشتهایی از بی‌اشتهایی شایع‌تر است. پراشتهایی هم در میان زنان بیشتر از مردان است و شروع آن دیرتر از بی‌اشتهایی است. در برخی موارد این اختلال در اوایل جوانی آغاز می‌شود. نزدیک به ۲۰ درصد دختران دبیرستانی که در سال‌های پایانی تحصیل هستند به پرخوری عصبی دچار شده اند. اگرچه شیوع این اختلال در افرادی است که وزن متناسب دارند ولی گاهی در افرادی که دوره‌های چاقی نیز داشته‌اند مشاهده شده است. پراشتهایی در کشورهای صنعتی نزدیک به یک درصد جامعه را در بر می‌گیرد.

هورمون‌های سروتونین و نوراپی نفرین بدن در پیدایش این اختلال دخالت دارند. به این دلیل که داروهای ضد افسردگی اغلب برای بیماران مبتلا به پراشتهایی مفیدند و سروتونین با احساس سیر شدن ارتباط مستقیم دارد.

از طرفی بستگان درجه اول افراد مبتلا به پراشتهایی بیشتر به این نوع اختلال دچار می‌شوند افراد مبتلا به این اختلال معمولا افراد بلند پروازی هستند و در واکنش به فشارهای اجتماعی و روانی لاغر می‌شوند. مانند بی‌اشتهایی بسیاری از این افراد دچار افسردگی هستند و در اقوام درجه یک آنها افراد وابسته پیدا می‌شود. از طرفی نسبت به بی‌اشتهایی، خانواده افراد مبتلا به پراشتهایی از صمیمیت کمتری برخوردارند و اختلافات زناشویی بین آنها بیشتر است.

اکثر بیماران مبتلا به این اختلال در صورتی که بیماری دیگری مانند اسکیزوفرنی را همراه نداشته باشند، نیازی به بستری شدن ندارند. در کل بیماران پراشتها اندازه مبتلایان به کم‌اشتهایی پنهان کار و تودار نیستند. به همین خاطر درمان‌های مشاوره روانشناسی به صورت سرپایی در مورد این افراد جواب داده است.

از طرفی بعضی از مبتلایان که اضافه وزن داشته‌اند و تحت روان درمانی قرار گرفته‌اند، کاملا بهبود یافته‌اند. در بعضی موارد که بیمار علائم روانی دیگر مثل میل به خودکشی و سو مصرف مواد وجود دارد احتمال بستری شدن وجود دارد.

شواهد روانشناسی نشان می‌دهد که بیماران مبتلا به پراشتهایی که همراه با پرخوری هستند نسبت به بیمارانی که پرخوری ندارند، متفاوت‌ترند چرا که در گروهی که معده خود را پاکسازی نمی‌کنند آشفتگی کمتری نسبت به تصویر بدن و اندام خود دارند. بیماران بدون پاکسازی معده، معمولا چاق هستند. به همین خاطر پرخوری عصبی به دو نوع همراه با پاکسازی و بدون پاکسازی معده تقسیم می شود که در مورد اول، بیمار مرتبا دست به استفراغ عمدی می‌زند و یا از داروی مسهل استفاده می‌کنند ولی در نوع دوم این کار به صورت مرتب دیده نمی‌شود و فقط به ورزش‌های سنگین و روزه‌های طولانی مدت و سخت اکتفا می‌کنند.

ملاک‌های بیماری پرخوری عصبی از نظر روانشناسی

دوره‌های مکرر پر‌خوری: ۱. خوردن در یک دوره زمانی مشخص ۲. احساس ناتوانی در کنترل خوردن

رفتار نامتناسب و مکرر به منظور جلوگیری از افزایش وزن

پرخوری و رفتار جبرانی نامتناسب، حداقل یک بار در هفته و به مدت ۳ ماه

ارزیابی نادرست از فرم بدنی و وزن خود

اگر در یک هفته رفتارهای نامتناسب بالا به تعداد یک تا سه بار اتفاق بیافتد، اختلال خفیف پرخوری گزارش می‌شود. اگر چهار تا هفت بار اتفاق بیفتد، اختلال از نوع متوسط است. پرخوری عصبی بسیار شدید زمانی است که هشت تا سیزده بار در هفته اتفاق بیافتد.

دسته ها: وبلاگ

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.